Poznajcie Donalda. To imię brzmi dumnie i – wierzcie mi – w pełni do niego pasuje. Donald nie jest naszym kotem, przynajmniej oficjalnie. To rezydent domu obok, kot naszych sąsiadów. Jednak granice administracyjne niewiele znaczą dla rudego dżentelmena z wyraźną wizją świata.

Od kiedy tu mieszkamy, Donald jest stałym elementem naszego krajobrazu. Ma swój rytuał. Zaczyna się zazwyczaj od cichego „miau” na tarasie, które szybko przechodzi w pełnoprawną, wielowątkową opowieść. Donald jest nieprawdopodobnie gadatliwy. Opowiada nam o wszystkim: o ptaku, którego (prawie) złapał, o jakości dzisiejszej trawy i o tym, że miska u sąsiadów była o milimetr za pusta.

Dlatego, gdy tylko otwieramy drzwi, Donald wchodzi jak do siebie.

Król Słońca i Mulczu

Donald ma dwie wielkie pasje. Pierwszą jest słońce. Potrafi spędzać godziny, wylegując się na nagrzanej kostce brukowej przed domem (jak na zdjęciu poniżej). Wygląda wtedy jak mały, futrzasty bóg słońca, zbierający energię na resztę dnia.

Drugą, nieco bardziej osobliwą pasją, jest mulcz z kory w naszych rabatach. Nie wiemy, co go w nim tak fascynuje. Może zapach? Może faktura? W każdym razie, najczęściej znajdujemy go wciśniętego między kępę jaskraworóżowych hortensji a iglak, gdzie relaksuje się w cieniu, z lubością oblizując pyszczek. Ten widok zawsze poprawia nam humor – wielki, rudy kocur ukryty w kwitnącym ogrodzie.

Tulaśny, ale na Własnych Warunkach

Donald jest kotem niezwykle „tulaśnym”. Uwielbia ocierać się o nogi, mruczeć tak głośno, że zagłusza myśli, i domagać się pieszczot. Ale nie dajcie się zwieść tej słodyczy. Donald to kocur, który wyraźnie i stanowczo stawia swoje granice.

Gdy ma dość głaskania, nie odchodzi po cichu. Nie, Donald komunikuje to jasno. Czasami jest to wymowne spojrzenie (ma niesamowite, przenikliwe, jasnozielone oczy), a czasami – gdy ignorujemy sygnały – po prostu szeroko otwiera pyszczek i syczy. Nie robi tego agresywnie, po prostu informuje: „Dzięki, człowieku, wystarczy. Odsuń się”. To kocia lekcja asertywności, którą szanujemy.

Prawdziwy Pan Domu

Donald jest dla nas przypomnieniem, że zwierzęta mają swoje unikalne osobowości. To nie jest „tylko kot”. To gadatliwy, towarzyski, kochający słońce i mulcz kocur, który zdecydował, że nasz dom jest częścią jego terytorium. I szczerze mówiąc? Bardzo nam to odpowiada.

Z niecierpliwością czekamy na jego kolejną wizytę i kolejną dłuuugą opowieść.